راه اندازی کلکسیون ملی باکتری های مفید و قارچ های زنده ایران

کلکسیون ملی قارچ های زنده ایران، کلکسیون نماتدشناسی و کلکسیون ملی باکتری های مفید با هدف حفظ تنوع زیستی در کشور راه اندازی شد.براساس گزارش روابط عمومی موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور این کلکسیون ها به همت محققان این موسسه و در راستای نگه داری ذخایر ژنتیکی راه اندازی شده است. درهمین رابطه مهندس اشرافی رئیس حوزه ریاست  موسسه تحقیقات گیاه پزشکی وابسته به سازمان تحقیقات و آموزش ترویج کشاورزی وزارت جهادکشاورزی به خراسان گفت: هدف از راه اندازی این کلکسیون ها حفظ ذخایر ژنتیکی میکرو ارگانیزم های مفید در کشاورزی و درواقع حفظ تنوع زیستی کشور است. وی افزود: این میکرو ارگانیسم ها برای کشاورزی مفید هستند و عوامل بیماری زا را محدود می کنند و هم چنین به دلیل اثرات متقابلی که روی سایر عوامل بیماری زا مانند آفات کشاورزی دارند، می توان با کمک آن ها بیماری ها را مهار کرد. درواقع میکرو ارگانیزم ها یک نوع ضد حیات برای آفات کشاورزی و عوامل بیماری زای گیاه محسوب می شوند و باتوجه به نقش مهم باکتری های مفید، کلکسیون ملی باکتری های مفید در کشور راه اندازی شده است. درهمین راستا دکتر علیزاده علی آبادی سرپرست کلکسیون ملی باکتری های مفید گفت: موسسه تحقیقات گیاه پزشکی باتوجه به وظایف راهبردی خود در حفظ ذخایر زیستی، از ۲ سال پیش و در قالب یک طرح ۵ ساله که به تصویب سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی رسیده، اقدام به راه اندازی کلکسیون کشت پروکاریوت مرتبط با گیاهان کرده است.به گزارش روابط عمومی موسسه تحقیقات گیاه پزشکی، مجموعه قارچ های زنده ایران نیز ثبت جهانی شده است.دکتر حسن عسگری، رئیس موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور در همین رابطه گفت: مجموعه ملی قارچ های زنده ایران در کشور و خاورمیانه منحصر به فرد است. به گفته دکتر مهرداد عباسی رئیس بخش تحقیقات رستنی های این موسسه، قارچ های نگه داری شده در مجموعه ملی قارچ های زنده در کشاورزی و به ویژه گیاه پزشکی موثر است و عوامل بیماری زای گیاهان، نماتدها، علف های هرز و نیز سایر قارچ ها را دربر می گیرد و مانند کتابخانه ای زنده، بیانگر تنوع قارچ های زنده ایران است.وی افزود: در کلکسیون ملی قارچ های زنده ایران، نمونه هایی متعلق به ۱۲۰ جنس و ۳۸۰ گونه نگه داری می شود که هر روز به این تعداد افزوده می شود. عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور با اشاره به اهمیت کلکسیون های ملی در نگه داری و حفظ ذخایر ژنتیکی و تنوع زیستی کشور گفت: کلکسیون های ملی، امکانات فوق العاده ای هستند که دراختیار استادان و دانشجویان علوم کشاورزی و زیستی قرار دارد تا نتیجه سال ها تحقیق و پژوهش بنیادین و کاربردی درزمینه شناسایی نماتدهای بیماری زا و صیاد گیاهی را در یک مجموعه منسجم در دسترس داشته باشند.

تهیه شده توسط جعفر چاکرالحسینی

تكنيك عقیم سازی حشرات

روش SIT که در حال حاضر برای استفاده موفق از اصول نر عقیمی به کار می رود(Bortlett1990 ) تغییرات مهمی را از زمان فرمولاسیون اصلی Knipling نیافت و تلاش هایی که در طول این دوره صورت گرفت بیشتر به منظور سرعت بخشیدن به مراحل برنامه و نیز آسان سازی مشکلات بوده است . اصول کلی این تکنیک عبارتند از:

 1- تکنیک هایی که تولید مقدار زیادی از حشرات را با کیفیت عالی ممکن

سازد. ( Rearing  Component   ) 

2- تکنیک هایی که عقیم کردن شمار زیادی از حشرات رابا دقت ممکن سازد. (Treatment  Component)

3- حشرات قابل رقابت که به طور منطقی بتوانند بعد از عقیم سازی و رها شدن در بین جمعیت وحشی بقا یابند.(Competitiveness  Component )

4- سیستم های اقتصادی مناسب برای رهاسازی حشرات عقیم در مناطق مورد نظر وجود داشته باشد . (Release  Component )

5- زمان رها سازی باید با دوره حد اکثر تولید مثل هدف مورد نظر مطابقت داشته باشد.

6- تعداد کافی از حشرات عقیم شده باید رها شوند تا بر جمعیت طبیعی غلبه کنند.

7- یک جمعیت بسته و یک منطقه ایزوله تا از مهاجرت احتمالی افراد وحشی بارور به داخل جمعیت جلوگیری کند.(Reinfestation Component ) 

8-ابزاری که جمعیت حشرات بومی را قبل وبعد از رهاسازی حشرات عقیم به درستی ارزیابی کند . (Evaluation Component )

نکته قابل توجه در مورد برنامه SIT این است که Knipling یک محاسبات آماری و ریاضی از پتانسیل تکنیک عقیم سازی حشرات قبل از سال 1937 فراهم کرد و در حدود 13 سال (اواسط 1950) به طول انجامید تا او امتحانات اولیه را به اجرا بگذارد . او در خلال این مدت مشغول توسعه و تحول در روش های آماری و فرضیات خود بود . همچنین او در این مدت فرصت مناسبی برای اجرای ایده های خود نیافت بنابراین به انتظار نشست.

مزایا ومحدودیت های SIT

این روش کنترلی نیز مانند هرروش کنترلی دیگردارای مزایا و معایبی می باشد .

محدودیت های آن عبارتند از:

1- بسیاری از حشرات در اثر تابش اشعه در دزهای پایین باروری خود را حفظ کرده وعقیم نمی شوند . بدیهی است تابش در مقادیر بالاتر باعث مرگ آنها می گردد .

2- بسیاری از حشرات را نمی توان در شرایط آزمایشگاهی وروی غذای مصنوعی به تعداد زیاد پرورش داد .

3- شرایط جغرافیایی واکولوژیکی محل های زندگی بسیاری از حشرات، مانع استفاده از این روش در مبارزه با آنها می شود . به عنوان مثال برخی از حشرات دارای گسترش جغرافیایی بسیار وسیعی می باشند ودر نتیجه رهاسازی نرهای عقیم در این قبیل نواحی عملا غیر ممکن می گردد .

4- این روش مبارزه ازتنها روش هایی است که می تواند یک گونه حشره آفت را تا مرز نابودی 100 درصد پیش ببرد و این نکته از نظر علم اکولوژی غیر قابل قبول است چون این علم نابودی یک گونه جانوری در طبیعت را باعث اختلال در اکوسیستم می دانند .

مهمترین مزایای SIT عبارتند از:

1- SIT یک روش منطقی وامن محیطی است که تکنولوژی هسته ای راه به عنوان ابزاری برای کنترل آفات در نظر می گیرد .

2- SIT وقتی از دیگر روش های کنترلی پیشی می گیرد که می تواند با ارائه یک فرمول نهایی میزان جمعیت آفت وخسارت ناشی از آن را به حد صفر برساند. فقط ترکیبی از چندین روش کنترلی در مدیریت تلفیقی آفات می تواند به کاهش اساسی یا ریشه کنی آفات منجر شود .

3- SIT به عنوان یک روش دوست دار محیط شناخته شده است  زیرا هیچ گونه آلودگی در محیط زیسته ایجاد نکرده وتاثیری روی دشمنان طبیعی آفت وسایر حشرات غیر هدف ندارند .

4- عامل تنوع و توسعه کشاورزی در بخش های زیادی از جهان می شود.

تهیه شده توسط جعفر چاکرالحسینی

کاربرد پروبایوتیک ها در کنترل بیماری های گیاهی و افزایش رشد گیاهان

Fusarium solani

مقدمه

این بیماری یکی از بیماریهای مهم سیب‌زمینی در دنیا است که معمولا در زمستان و بهار مشهود بوده و اغلب بیش از 20 درصد محصول سیب‌زمینی که در بازار کشور به فروش می‌رسد، مبتلا به این بیماری می‌باشد. این بیماری در 1904 میلادی توسط پتی‌ویج شناخته شده شناخته شده و به علت ورود بی‌رویه غده‌های سیب‌زمینی بیمار به ایران ، هم اکنون در اکثر مناطق ، بخصوص در آذربایجان ، اصفهان ، شهرکرد ، کاشان ، تهران و خراسان شایع است.

خسارت این بیماری مخصوصا در سالهای اخیر که برداشت سیب‌زمینی با ماشین انجام می‌شود، به علت زخمی شدن غده‌ها و سهولت نفوذپذیری قارچ عامل بیماری به داخل غده بیشتر است. ضمنا محصولاتی که در انبارهای بسته نگهداری شود، بیش از انبارهای باز آلوده می‌گردند.

عامل بیماری

دو گونه قارچ F.roseum و Fusarium solani عامل عمده آلودگی غده‌ها می‌باشد. در بعضی نواحی یک گونه بر نوع دیگر غالب است. ولی دو گونه آن با همدیگر هم اغلب همراه می‌باشد. F.Solani عامل پیشروی بوده و گونه F.roseum رشد سریعتری دارد و تولید توده میسلیومی سفید نازک و اسپورهای صورتی می‌نماید، چون رشد F.solani کندتر است، لذا توده میسلیومی متراکم‌تری ایجاد می‌کند و با گذشت زمان پیگمانهای ارغوانی در آنها بوجود می‌آید. حرارت مناسب برای رشد قارچ در محیط کشت 25 - 20 درجه سانتیگراد و برای آلودگی 20 - 10 درجه می‌باشد.

علائم بیماری

عامل این بیماری ، غده‌های انباری و بذری را آلوده می‌سازد. حدود یک ماه بعد از انبار کردن روی غده‌ها در محل زخمها ، لکه‌های قهوه‌ای ریزی پدید می‌آید و به کندی پیشروی می‌نماید و پوسته روی لکه‌ها فرورفته، چروکیده و مرکز آنها گاهی در اثر مردن بافت می‌خشکد و جوشهای حاوی میسلیوم و اسپور ایجاد می‌گردد. قسمتهای داخلی لکه‌ها قهوه‌ای شده و حاشیه آنها روشن‌تر است و قسمتهای آلوده خشکیده و از میسلیوم و اسپور پوشیده شده و قسمتهای آلوده مومی می‌شود.

چنانچه رطوبت نسبی انبار اشباع یا نزدیک به اشباع باشد، باکتری Erwinia spp به عنوان عامل پوسیدگی درجه دوم از راه لکه‌های Fusarium وارد شده و پوسیدن را تسریع می‌کند. سوسپانسیون باکتری و عصاره آن از محلهای پوسیده نرم ترشح می‌گردد. غده‌های بذری از محل زخمها در انبار یا موقع آماده کردن برای کاشت آلوده می‌شوند. قطعه‌قطعه کردن غده‌های بزرگ بیشتر آلوده می‌گردد. میسیلیومها اغلب روی سطوح فشرده رشد می‌کنند و در شرایط مرطوب در اثر رشد باکتریها سبب بدبویی و سیاه‌شدگی غده‌ها می‌گردد. باکتری عامل پوسیدگی نرم نیز از محلهای زخمی شده فوزاریومی نفوذ کرده و آلودگی را تشدید می‌سازد. چشمهای غده‌ها در اثر پیشروی بیماری نیز آلوده و فاسد می‌شوند.





در مزرعه چروکیدگی غده‌های آلوده امکان دارد مشاهده نشود، ولی سطح لکه‌ها قهوه‌ای بوده و حفراتی در بافت نکروزه شده زیر آنها ایجاد می‌گردد. بافت نکروزه شده حشرات و لاروهایی مانند مگس Seed-corn maggot که ناقل گونه‌های Erwinia است جلب نموده، که در خاک مرطوب این گونه عامل بیماری‌زایی ثانوی هستند. گونه‌های قارچ فوزاریوم و باکتری اروینیا به تنهایی یا متفقا ، مقداری یا کلیه قطعات را آلوده می‌سازد و رشد بوته‌ها را به شدت و به مقدار زیاد تقلیل می‌دهد. گاهی یکی از جوانه‌های رشد کرده که کوچک بوده، رشد کمی دارد و چند غده‌ای تولید می‌کنند که آن هم به سیاه‌شدگی طوقه مبتلاست.

اپیدمیولوژی

غده‌های ارقام مختلف سیب‌زمینی نسبت بیه ابتلا به F.roseum و F.solani حساسیت متفاوتی دارد، ولی هیچکدام ایمن نیست. چند رقمی نسبت به هر دو گونه متحمل‌اند. غده‌ها در موقع برداشت نسبت به بیماری تحمل دارند. ولی در مدت انبار کردن حساسیت آنها رو به افزایش می‌گذارد و در اوایل بهار در موقع کاشت به حداکثر می‌رسد. ذخیره سوبرین در دیواره سلولها مانع آلودگی نمی‌شود، ولی پوست چنین قدرتی را دارد. حرارت 15 درجه سانتیگراد برای آلودگی مناسب است و حدود 8 روز لازم می‌باشد که در پوست ایجاد آلودگی شود.

پوسیدگی خشک در رطوبت نسبی زیاد و حرارت ˚15 تا ˚20 سریعتر است. رطوبت نسبی حدود 70 درصد توسعه بیماری را تغییر نمی‌دهد، ولی رطوبت کمتر آلودگی و پیشروی را تقلیل می‌دهد. توسعه بیماری در هوای سرد کم است. معمولا واریته‌های زودرس نسبت به این بیماری حساس‌ترند، و حساسیت غده‌های رسیده‌تر زیادتر است. کودهای ازته و پتاسه به توسعه بیماری کمک می‌کند، ولی کودهای فسفره از پیشروی می‌کاهد. غده‌هایی که از بوته آلوده به ویروس X سیب زمینی بدست آمده‌اند، چنانچه در مدت سه هفته از خشکیدگی برگها برداشت شوند، مقاومت بیشتری به این قارچها دارند.

مبارزه

• جهت انبار کردن و انتخاب برای بذر ، غده‌های شاخه‌های خشکیده برداشت شود.
• از زخمی‌شدن غده‌ها خودداری شود.
• شستن و تمیز نمودن غده‌ها پس از برداشت محصول در جلوگیری از بیماری کمک می‌کند.
• غده‌های بذری با محلول سمی ضد عفونی شود. برای این کار بهتر است غده‌ها را در محلول جیوه‌ای آلی و به نسبت یک در هزار ماده موثر ضد عفونی نمود. از مصرف این غده‌ها باید شدیدا جلوگیری شود زیرا ایجاد مسمومیت می‌کند. ضدعفونی غده‌های مصرفی با تیمول بسیار مفید است و این ماده برای انسان سمیت ندارند. برای این کار باید 340 گرم تیمول را با 5 کیلوگرم کائولین مخلوط کرد و برای یک تن غده مصرف کرد.
  
  
• ضدعفونی انبارها و سیلوها قبل از انباشتن غده‌ها با محلول 5 درصد فرمالین و یا دو درصد سولفات دوکوئیور بسیار موثر است. در مورد استعمال فرمالین باید ماسک ضدگاز استعمال کرد و انبار را بعد از 24 ساعت تهویه نمود.
• از بهم زدن غده‌ها باید خودداری کرد و سیب‌زمینی‌های پوسیده را جدا و معدوم نمود.
• تهویه انبار همیشه باید کامل و حرارت آن از 7 - 4 درجه سانتیگراد تجاوز ننماید باید دقت نمود که غده‌ها دچار سرمازدگی نشود.
• غده‌ها یا قطعات غده را یک هفته قبل از کاشت از سرمای انبار به 20 تا 25 درجه سانتیگراد باید منتقل کرد.
• غده‌ها و قطعات بریده شده باید بلافاصله در خاک مناسب از نظر حرارت و رطوبت کاشته شود.
• بذر ضدعفونی شده با ظروف و وسایل غیر آلوده جابجا گردد.

پوسیدگی ریشه

علائم بیماری:

علائم بیماری در روی غده سیب زمینی نیز به صورت تشکیل اسکلروت های سیاه رنگی است که سطحی بوده و با آب شسته نمی شوند. زمانی که غده های آلوده به اسکلروت در خاکهای مرطوب کاشته شوند جوانه های روی غده می میرند و یا در رشد آنها وقفه ایجاد می شود. در روی ساقه هایی که از غده آلوده می رویند زخم ایجاد می شود. علائم این بیماری در مزرعه به صورت کوتولگی بوته، ارغوانی شدن برگها، پیچیدگی و زردی برگها در بوته های آلوده دیده می شوند. مناسبترین حرارت برای جوانه زنی اسکلروت ها 23 درجه میلی گراد است. این بیماری علاوه بر سیب زمینی بسیاری از گیاهان زراعی دیگر از جمله حبوبات، گیاهان روغنی، پنبه و کلم را نیز آلوده می کند.

عامل بیماری: عامل بیماری قارچ Rhizoctonia solani می باشد.

مبارزه:

الف) کاشت غده های سالم و عاری از اسکلروت

ب) ضد عفونی غده های بذری با استفاده از سموم قارچکش

ج) عدم کشت سیب زمینی به مدت 3 تا 4 سال در زمینهای آلوده

لکه موجی سیب زمینی

علائم بیماری:

بر روی برگها علائم به صورت لکه های قهوه ای رنگ با دوایر متحدالمرکز موجی و با حواشی کلروتیک دیده می شوند. لکه ها به سرعت توسعه پیدا کرده و ممکن است تمام اندامهای هوایی گیاه حالت سوخته به خود گیرند. در غده ها علائم به صورت لکه های سیاه فرورفته و با حواشی مشخص دیده می شوند. بافت زیر لکه ها قهوه ای رنگ شده و به حالت اسفنجی در می آید.

عامل بیماری:

عامل بیماری قارچ Alternaria solani می باشد.

مبارزه:

الف) کاشت بذر سالم و ضد عفونی شده

ب) برقراری تناوب 2 تا 3 ساله

ج) جمع آوری بقایا و انهدام آنها

د) سمپاشی بوته های دارای علائم با استفاده از سموم قارچکش مسی

پژمردگی بوته سیب زمینی

علائم بیماری:

علائم معمولا از اواسط تا اواخر فصل بر روی بوته های سیب زمینی ظاهر می شوند. علائم بیماری به صورت پژمردگی و پیچیدگی برگها در یک طرف بوته و زردی بافتهای بین رگبرگی دیده می شوند. زردی برگها معمولا از پائین بوته شروع شده وبه طرف بالا پیشرفت می کند. برگهای بوته آلوده به تدریج خشک شده و به ساقه آویزان باقی می مانند. آوندهای چوبی در ریشه، ساقه و علی الخصوص در طوقه تغییر رنگ داده و به رنگ قهوه ای در می آیند.

عامل بیماری: این بیماری توسط سه گونه قارچی Fusarium eumarti٬Fusarium oxysporum و Fusarium avenaceum ایجاد می شود.

مبارزه:

الف) برقراری تناوب زراعی با استفاده از غلات

ب) جلوگیری از زخم شدن غده ها در زمان برداشت

ج) جمع آوری بقایا و انهدام آنها

د) کاشت بذر سالم و ضد عفونی شده

ه) تنظیم دوره های آبیاری

جرب معمولی سیب زمینی

علائم بیماری:

دو نوع علائم از این بیماری به نامهای جرب سطحی و جرب عمیق بر روی غده های سیب زمینی دیده می شوند. در جرب سطحی ابتدا اندازه لکه ها کوچک است ولی بعد لکه ها به هم متصل شده و به رنگ قهوه ای و چوب پنبه ای در آمده و سطح زیادی از پوست غده را می پوشانند. در جرب عمیق زخمهای فرورفته ای در غده ها ایجاد می شوند. ارقام پوست نازک به این بیماری حساس تر هستند. عامل بیماری بر روی چغندر، کلم، هویج، بادمجان، پیاز، ترب، شلغم و اسفناج نیز بیماریزا می باشد.

عامل بیماری:

عامل بیماری باکتری Streptomyces scabies می باشد. عامل بیماری زا مدتهای طولانی در خاک زنده مانده و از طریق غده های آلوده، آب، باد و ادوات کشاورزی آلوده به سایر نقاط انتقال می یابد.

مبارزه:

الف) کاشت بذر سالم در زمینهای غیر آلوده

ب) برقراری تناوب زراعی با استفاده از سویا و یونجه

ج) تنظیم pH خاک بین 5 تا 3/5

د) تنظیم دوره های آبیاری

ه) کاشت ارقام مقاوم

پژمردگی باکتریائی سیب زمینی

علائم بیماری:

علائم این بیماری به صورت پژمردگی و سبز خشک شدن کل بوته ظاهر می شود. گاهی در اندامهای هوایی هیچگونه علائمی دیده نمی شود ولی در غده ها آثار بیماری به صورت سیاه شدن آوندها مشاهده می گردد. چنانچه غده آلوده برش داده شود ترشحات باکتری به صورت قطرات سفید رنگی از آوندها خارج می شوند. غالباﹰ در ناحیه چشم غده ها مواد چسبنده ای خارج می شود که باعث چسبیدن خاک به محل آلودگی می شود. عامل بیماری زا در گیاهان گوجه فرنگی، توتون و بادمجان نیز ایجاد بیماری می کند.

عامل بیماری: عامل بیماری باکتری Ralstonia solanacearum می باشد. عامل بیماری زا در غده های آلوده سیب زمینی و علف های هرز مزرعه سیب زمینی زمستان گذرانی می کند.

مبارزه:

الف) کاشت بذر سالم در زمینهای غیر آلوده

ب) برقراری تناوب زراعی 5 ساله با استفاده ازگیاهان غیر میزبان

ج) مبارزه با علفهای هرز مزارع سیب زمینی

پوسیدگی نرم سیب زمینی

علائم بیماری:

علائم این بیماری در اندامهای هوایی به صورت کوتولگی، پژمردگی و مرگ اندامهای هوائی دیده می شوند. علائم بر روی غده ها ابتدا به صورت لکه های کوچکی دیده می شوند که به تدریج بزرگ شده تاول زده به نظر می رسند. سطح خارجی غده های آلوده ممکن است سالم به نظر برسد ولی داخل آن به توده ای نرم و لزج تبدیل می گردد. اگر پوست غده شکافته شود مایع لزجی بیرون می آید. معمولاﹰ بعد از مدتی از غده های آلوده بوی بدی به مشام می رسد. در هوای خشک غده های آلوده خشک و چروکیده می شوند. عامل بیماری زا در گیاهان گوجه فرنگی، بادمجان، خیار، کدو، هویج، پیاز، ترب،کرفس، کاهو، اسفناج و کلم نیز ایجاد بیماری می کند.

عامل بیماری: عامل بیماری باکتری Pectobacterium carotovorum می باشد. باکتری عامل بیماری در غده های آلوده سیب زمینی باقی مانده در انبار و خاک زمستان گذرانی می کند.

مبارزه:

الف) رعایت بهداشت زراعی به صورت جمع آوری غده های باقی مانده در خاک و انهدام آنها

ب) اجرای تناوب زراعی با استفاده از غلات و سایر گیاهان غیر حساس

ج) تنظیم دوره های آبیاری و عدم آبیاری زیاد

سیب زمینی: Y ویروس

علائم بیماری:

دامنه انتشار این ویروس در ایران بیشتر از سایر ویروسهای سیب زمینی است. علائم این بیماری به صورت زردی برگها، موزائیک خفیف، ریزش برگها، کوتولگی بوته و لوله ای شدن برگها ظاهر می شوند. در دماهای زیر 10 درجه وبالای 25 درجه علائم محو می گردند.

عامل بیماری:

عامل این بیماری ویروس Y سیب زمینی (PVY) می باشد. عامل بیماری توسط شته ها انتقال می یابد. این ویروس به آسانی توسط شیره گیاهان آلوده و ادوات کشاورزی آلوده نیز منتقل می شود.

مبارزه:

الف) کاشت بذر سالم

ب) مبارزه با شته ها با استفاده از سموم سیستمیک به محض مشاهده آغاز آلودگی شته ای

ج) مبارزه با علفهای هرز مزارع سیب زمینی

ویروس پیچیدگی برگ سیب زمینی:

علائم بیماری:

علائم این بیماری معمولاﹰ بر روی برگهای جوان ظاهر می شوند. در بوته های آلوده برگها ایستاده، پیچیده و کمرنگ شده و به تریج به حالت ترد، خشک و چرمی درآمده و صدای کاغذ می دهند. در برخی از ارقام برگهای مسن نیز به رنگ ارغوانی درمی آیند. علائم این بیماری در اواخر فصل رشد ناپدید می گردند.

عامل بیماری:

عامل بیماری، ویروس پیچیدگی برگ سیب زمینی (PLRV) می باشد. ویروس عامل بیماری توسط شته ها، پیوند و غده های آلوده انتقال می یابد ولی توسط شیره گیاهان آلوده و ادوات کشاورزی قابل انتقال نمی باشد.

مبارزه:

الف) کاشت بذر سالم

ب) مبارزه با شته ها با سموم سیستمیک به محض مشاهده آغاز آلودگی شته ای

قارچ عسلی

قارچ عسلی Armillaria mellea ( Vahl . Ex Fr.) Quel. قارچی است بیماریزا که به ریشه درختان حمله کرده و موجبات پوسیدگی ریشه و انهدام درخت را فراهم می آورد.این قارچ به انواع درختان اعم از جنگلی، میوه و زینتی حمله می کند.پلی فاژ بودن و تعدد میزبانهای آن دلیل بر بالا بودن اهمیت مسئله می باشد. قارچ عامل بیماری ابندا در سال 1777 شناخته شد ولی انگل بودن آن بعدا در سال1874-1873 توسط روبرت هارتیگ در آلمان به اثبات رسید. در سال 1886 بیماری پوسیدگی ریشه مو بر اثر این قارچ در اروپا و سال بعد هم در آمزیكا مشاهده شد. در ایران برای اولین بار در سال 1335، قوام الدین شریف این قارچ را از ریشه درختان سیب در لواسان گردآوری كرد. این قاچ تاكنون در خزانه مشاهده نشده است.

مقدمه

بیماری گال طوقه یا سرطان درخت انگور
عامل بیماری : باکتری Agrobacterium vitis است که فقط به انگور و گل داودی حمله می کند . باکتری سال ها در گال های قدیمی , مو های آلوده ,بقایای گیاهی آلوده در خاک زنده باقی می ماند.باکتری می تواند از طریق زخم ها وارد گیاه گردد و اغلب در بافت های آوندی بدون علائم درانگور از قبل وجود دارد.اگرچه مو ها به طور سیستماتیک الوده می شوند , یا بدون علائم , باکتری به ندرت در نوک شاخه سبز مو ها یافت می شود.

قارچها دسته ای از ارگانیسمهای عالی هستند که بواسطه تفاوتهای زیر از گیاهان و جانوران مجزا میشوند:

- سلولهای قارچی دارای دیواره سلولی از جنس کیتین و گلوکان می باشند. در حالیکه سلولهای حیوانی فاقد دیواره سلولی بوده و دیواره سلولی گیاهان بطور عمده از سلولز ساخته شده است.

- قارچها برخلاف گیاهان هتروتروف بوده و قادر به فتوسنتز نمی باشند. مواد مورد نیاز قارچها با ترشح آنزیمهای خارج سلولی هضم و سپس جذب سلول می شود.

- قارچها از نظر ساختاری ساده تر از گیاهان وجانوران هستند. تمایز سلولی و تشکیل بافت و اندام در این ارگانیسمها وجود ندارد، بلکه سلولهای رشته ای یا مخمری منفرد، واحد ساختمانی قارچها را تشکیل می دهند.

بقیه در ادامه مطلب

سفیدک پودری انگور (سیاه بور) Grapevine powdery mildew

 بیماری در مناطق مختلف ایران نامهای متفاوتی چون کفک (در رشت)، سیاه‌ بور (اصفهان)، سفیدک (شیراز)، شته (کاشان) دارد. طبق بعضی ازشواهد و مدارک، اصلِ بیماری ازسرزمین ژاپن است. اولین بار قارچ عامل در سال 1834از امریکای شمالی گزارش شده است ولی بیماری درامریکا از اهمیت چندانی برخوردار نبود. بیماری برای اولین بار درسال 1845 درناحیه بریتانیای کبیر در گلخانه‌های Margate توسط باغبان انگلیسی به نام Tucker مشاهده شده است. شدیدترین اپیدمیهای آن مربوط به کشورهای اروپایی به خصوص کشور فرانسه، اسپانیا وایتالیا است که دربعضی ازسالها محصول تاکستانها را به کمتر از یک چهارم کاهش داده است. بیماری در ایران برای اولین بار درسالهای 51- 1250 در رضائیه مشاهده شده است. اکنون بیماری در تمام نقاط انگورخیز کشور دیده می‌شود.